Op achtjarige leeftijd kreeg mijn fantasie een enorme boost toen ik op een woensdagmiddag de eerste aflevering zag van de Zweedse jeugdserie ‘De jongen met de gouden broek’. Hoofdpersoon Mats (hij was van mijn leeftijd en had opvallend genoeg een beetje mijn uiterlijk), vond een wel heel bijzondere broek op straat. Telkens wanneer hij zijn hand in een van de zakken stak, en weer tevoorschijn haalde, zat daar een briefje van vijf in. Met een zak vol briefjes van vijf kocht Mats een echte zeilboot. Mijn enthousiasme was ontembaar en dagdromend fantaseerde ik over Mats’ boot en de mogelijkheden van zo’n broek.

Bij de tweede en volgende afleveringen veranderde er iets aan de broek van Mats. Er kwam steeds meer geld uit zijn zakken rollen. De avonturen namen groteske vormen aan en ik verloor mijn interesse in Mats en zijn broek.

Wil je weten hoe de boot en de avonturen toch nog jarenlang onderwerp waren van mijn spel, in mijn tekeningen en mijn verhalen? Je leest het volledige artikel op Zeilwereld. Laat je hieronder weten wat van het verhaal vond?