“Jolly Jumper, Jolly Jumper, this is sailing yacht Marin, sailing yacht Marin, over!” Als er geen reactie komt herhaal ik mijn oproep nog een keer. Maar ook nu blijft het stil aan de andere kant van de marifoon. “Wij hebben gewoon voorrang”, mompel ik, terwijl ik tussen Lisa, Henk en de tafel in het midden van de kuip door naar de plotter schuifel.

De afstand tussen de andere zeilboot en onze boot is gelijk gebleven. De ‘closest point of approach’ schommelt tussen de 25 en 50 meter. Ik loop terug naar het stuur en druk de knop op de marifoon nog een keer in: “Jolly Jumper, Jolly Jumper, this is sailing yacht Marin…” Lisa is van de bank opgestaan en staat nu ook de situatie op de plotter te bestuderen. “Wie ben je aan het oproepen?”, onderbreekt ze me. Ik laat de marifoon verbaasd zakken en kijk Lisa vragend aan.

De rest van dit verhaal over improviseren vindt je op Zeilwereld. Vind je het een leuk artikel? Laat je dan hieronder een reactie achter 😄.